Nieuws
Finished!!! - 07.06.2009
Het zit er op! Dit is geen mop! We houden nu een lopenstop!
De laatste wedstrijdmeters werden gelopen op de meeting voor Mon. Niet toevallig op de 3000m steeple als haas voor Jeremy Van Ophem. Zonder hem hield ik het vorig jaar mss al voor bekeken, maar dankzij die vele hordenuurtjes en looptechnische oefeningen met ons 2 werden de meest slopende trainingen nog steeds een klein feest. Een feest georganseerd door trainer Michel Jordens, steeds zorgend voor de figuurlijke taart met enorme klad slagroom.
Niet dat ik alle andere "looppartners" niet wil bedanken, maar de kans dat ik Annelore, Corrine, Elke, Ferdi, Gert, Hans, Igance, Jimmy, Jo, Jonas, Kurt, Louis, Marc, Marieken, Peter, Pierre, Piet, Pieter, Thierry, Tom... zou vergeten vermelden is veel te groot. Ook het respect dat ik ontving van sponsors als Trisport, Scott, Vermarc, Herzog en TOPSPORTERS.net en het feit dat deze sponsors me ook na mijn carrièreswitch willen ondersteunen doet deugd.
Mss lijkt het nu alsof ik de grootste en meest onmisbare steun van de mammie en de pappie zou willen minimaliseren. Verre van! Zonder hen was ik nooit met atletiek begonnen, kon ik nooit het (top)niveau gehaald hebben dat ik haalde op het hoogtepunt van mijn carrière. Geen Belgische titels, geen internationale selecties, geen buitenlandse "avonturen", geen provinciale titels, zelfs niet één wedstrijd, compleet niks!
En dan zwijgen nog te zwijgen van de hele supportersschare die danwel fysisch of mentaal op iedere wedstrijd aanwezig waren. Tantes, ooms en neven die afzakten naar het Duitse Erfurt. De wekelijkse mailers. Politieagenten die verlof namen om in de winter te komen koukleumen op een of ander modderbad. En madammen, honden en mijnheren die in Oostende maar bleven rondlopen ook al werd het de grootste flop uit mijn carrière.
Het feit dat ik de laatste 2 maanden meer plezier beleefde aan atletiek dan ooit tevoren zal me mijn beslissing om te stoppen met lopen zeker niet doen beklagen. Het zal me de negatieve dingen helemaal doen vergeten en me met tevreden doen terugblikken. De duurlopen van >2u waren zaaalig, de sfeer en gevoel op de marathons van Stockholm en Leiden onbeschrijfelijk.
Het leven kan morgen gedaan zijn en nu wil ik andere dingen proberen die op mijn sportief verlanglijstje staan: eerst wielrennen en veldrijden, daarna MTB en veel later triatlon. En als ik dat allemaal meegemaakt heb wil ik als 50 jarige recreant en met 80kg op de weegschaal aan de marathon des sables of de Zermatt marathon beginnen.
Aan de 99% die me gisteren vertelden dat ik niet mocht stoppen of niet zou stoppen met lopen en aan de 2% die dat wel dachten maar niet durfden vertellen: sorry, het zit er op!
Dries
